Propozycja dla miłośników współczesnej literatury polskiej

Książka o śmieciach. Stanisław Łubieński (sygn. 124430)

„Książka o śmieciach" to wszystko, czego zapewne nie chcesz wiedzieć o własnych śmieciach, ale jest tak fascynujące, że nie pożałujesz, kiedy się już dowiesz. Stanisław Łubieński, autor doskonale przyjętych esejów „Dwanaście srok za ogon" tropi, przepięknie opisuje i analizuje śmieci we własnym koszu, w osiedlowych śmietnikach, na wysypiskach, w lasach i oceanach, a nawet w odkrywanych przez archeologów osadach naszych przodków. Pisze o śmieciach oczywistych - jak plastikowe torebki - i nieoczywistych, które myśliwi zostawiają w ciałach zabitych przez siebie zwierząt. Fascynująco opowiada o niebezpiecznych związkach śmieci i natury oraz o tym, jak zmieniliśmy odpady z naszego życia w demona, który pożera nasz świat. Opowiada niezwykłą historię plastiku i diagnozuje w sobie i w nas ekologiczną neurozę. Ale nie pozostawia nas bez leków, które pozwolą nam wyzwolić się spod władzy przytłaczających nasze życie - nie tylko materialnych - śmieci.
źródło opisu: https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4924236/ksiazka-o-smieciach

Stanisław Łubieński (ur. 1983) - polski pisarz, publicysta i kulturoznawca. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego (kulturoznawstwo i ukrainistyka). Autor książki Pirat stepowy o życiu i walce Nestora Machno (2012). Autor tekstów dla „Lampy", „Nowych Książek", „Bluszczu", „Tygodnika Powszechnego" i „Rzeczpospolitej". Współautor cyklu filmów pt. „Warszawski Tygiel Kulturalny", opowiadających o życiu imigrantów w Warszawie. Filmy otrzymały nagrodę S3KTOR 2011 za najlepszą warszawską inicjatywę pozarządową w kategorii „Projekty interdyscyplinarne". Ornitolog amator, autor bloga Dzika Ochota. Na przełomie 2014 i 2015 publikował artykuły z tej dziedziny na łamach Skarpy Warszawskiej. W 2016 r. opublikował popularnonaukową książkę Dwanaście srok za ogon. Publikacja ta dostała Nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej jako książka kwietnia 2016 roku, nominacje do: Paszportu „Polityki" za rok 2016, do Nagrody Literackiej „Nike" 2017 (finał nagrody i nagroda czytelników Gazety Wyborczej) i do Nagrody Literackiej Gdynia 2017.
źródło informacji o autorze: wikipedia.pl

Pomarli. Waldemar Bawołek (sygn. 124488)

Waldemar Bawołek w swojej onirycznej prozie przedstawia historie bliskich, którzy odeszli - wujka Mordawskiego, który z zamiłowaniem opowiadał anegdoty z pracy milicji ukradkiem popijał z piersiówki, babci dewotki, uprzykrzającej życie synowej, czy Mateusza, pogrążonego w smutku miłośnika muzyki klasycznej. Bohater Bawołka, spacerując po wiejskich drogach, rozlicza się ze wspomnieniami, marzeniami i żalem. Rzeczywistość miesza się z senną fantazją, przeszłość z teraźniejszością, a realizm z fikcją. W tle polska wieś, w której każdy musi się zmierzyć ze swoimi lękami. Pomarli to opowieść o tych, których już nie ma, o niewykorzystanych możliwościach i próbie ucieczki od dotkliwej samotności, a może próbie pogodzenia się z nią.
źródło opisu: https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/pomarli

Waldemar Bawołek (ur. 1962) - jako prozaik debiutował w 1996  roku zbiorem opowiadań Delectatio morosa wydanym przez Państwowy Instytut Wydawniczy. Potem opublikował La petite mort, Raz dokoła, To co obok, Humoreska, Echo słońca i Bimetal. Dwukrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia. Od urodzenia mieszka w małopolskich Ciężkowicach.
źródło informacji o autorze: okładka książki